خراسان جنوبی » بشرویه » مسجد میانده

مسجد ميان ده؛ مسجد جامعمعروف به ميان ده اين مسجد از گذشته هاي دور و كلا" از زماني كه مسلمانانايران را فتح كردند ، در زمان سلسله ي صفوي بنا شده و سبك اين زمان را به خوبينشان مي دهد اين بنا به طور كامل از گل و آجر ساخته شده است . كاشي كاري نيست وليدر ايواني بزرگ آياتي از قرآن مجيد كه به خط كوفي بسيار زيبا نوشته شده به چشم ميخورد . سقف ايوان ها و شبستان مسجد كاملا" هلالي شكل است

و در سر در ورودي آنروي سنگ بزرگي اشعاري مبني بر زمان ساخت بنا حك شده است

در كتاب طرايق الحقايقنويسنده معصوم عليشاه از اين مسجد ياد نموده است ودر سال 1030بنا شده است.

در جایی دیگر آمده است :

مسجد جامع ميان ده در خيابانحسينيه و محله ميانده شهر بشرويه واقع است. سبك معماري اين مسجد شبيه به سبكسلجوقي است و نشانه هايي از معماري دورهي صفويه نيز در آن ديده ميشود. اين سازهدر 1030 هجري قمري ساخته شده است. ورودي اين مسجد در مقابل مدرسهعلميه است. اينمسجد تك ايواني است و تنها ايوان آن در سمت جنوب قرار دارد و محرابي بر ديوارهانتهايي آن تعبيه شده است. سقف ايوان از دو تويزه يكي در اسپر ايوان و ديگري دروسط ايوان كه دو گنبد عرقچين را بر فراز خود دارد تشكيل شده است. در اطراف حياطمركزي 12 ستون آجري با طاق بنديهاي جناغي وجود دارد و رواقهايي با سقف هايي گنبديرا تشكيل داده اند. در ضلع شمالي و پشت رواق شمالي شبستاني وجود دارد و كل مسجد درحدود 850 متر مربع مساحت دارد. آنچه به اين مسجد زيبايي بخشيده است كاربنديهايتردستانهي آجري و گچي است